فراخواندن به راه خدا با حکمت

قران می فرماید:((ادع الی سبیل ربّک بالحکمه))حکمت،حکمت،حکمت.اندیشه ی مستحکم را تعبیر به حکمت می کنند. حکمت، که انبیا به ان ممتازند واز آنِ بندگان برگزیده و صالح است،همان فکر مستحکمی است که هیچ ابزار عقلانی نمیتواند آن را نفی کند واز بین ببرد.هیچ استدلال وتجربه ای هم نمی تواند آن را خنثی کند . شما درقرآن به آیاتی که حکمت را معیّن می کند،بنگرید، وببینید چه چیز هایی است:((ذلِکَ مِمَّا أوحی إِلَیکَ رَبُّکَ مِنَ الحِکمَه)) چیز هایی است که اگر بشریت تا ابد هم تلاش کند،نمی تواند آن ها را رد کند. هیچ منکری، هیچ مغرضی، هیچ معاندی نمی تواند در ردّ آن ها بکوشد. حکمت یعنی مستحکم ترین افکار واندیشه ها.اینکه حکما، حکمت را ((صیروره الانسان عالما مضاهیا للعالم الحِسّی)) می گویند،همان است.یعنی چنان افکار برجسته ومستحکم وغیر قابل خدشه ای در روح او-بنده ی برگزیده و صالح-گسترش پیدا کرده است،که خود تبدیل به یک عالَم شده است و شما می توانید کهن را، وجود را وهمه ی گیتی را در سخن او ، در اشاره ی او ودر اقدام او مشاهده کنید.

امر ونهی صادقانه

با رفق ومدارا

با زبان خوش نه با ایجاد نفرت

سلاح زبان

لازم نیست سخنرانی بکنید

نهی از منکر زبانی عامل اصلاح جامعه

بزرگترین حربه

تکرار شکننده است

بهترین شیوه ی برخورد با منکرات چیست؟

موثر تر از مشت پولادین حکومت ها

بار ها گفته شود

خواهش ممنوع

غیر از تمنّا کردن است

منبع:کتاب واجب فراموش شده  - چاپ:اول 91- ناشر:خیزش نو- گرد آورندگان:حسین خادمی ، حمید رضا محمود خانی